top of page

فرسودگی سیستم عصبی مهاجران

Updated: Mar 3

مهاجرت یک سفر پیچیده و عمیق شخصی است و در طول این سفر تغییرات هویتی، خلق و خو، باورها و ارزشها اجتناب ناپذیرند. هر چه شخصیت منعطف تری نسبت به تغییرات و یادگیری داشته باشید معمولا سفر مهاجرت شما و جا افتادن شما بعد از سالهای تازه واردی سریع تر و آسانتر خواهد بود.




اما جدا از اینکه سالهای تازه واردی شما چطور بگذرند، تمامی ناشناخته های جدید مهاجرت ذهن ناخوداگاه و آگاه ما را تحت فشار روانی مداوم قرار میدهد. زبان جدید، کار جدید، فرهنگ جدید، خانه و مجله و شهر جدید، تنهایی و روابط جدید، و ناشناخته های سیستماتیک مالی، اجتماعی و فردی در جامعه جدید همه و همه بار روانی زیادی را بر سیستم عصبی ما وارد میکند و اگر به موقع و آگاهانه به آن رسیدگی نکنیم میتواند ضررهای طولانی مدتی را بر روان و فیزیک ما بر جای بگذارد.


متاسفانه شرایط تراماتیک آسیب زای کنونی که جامعه ایرانی سراسر جهان را در برگرفته، بمبارانهای اطلاعاتی شبانه روزی در اینستاگرام، توییتر و شبکه های خبری، دوری از عزیزان و ترس و واهمه از جنگ، تنهایی در مهاجرت و عدم کنترل داشتن در شرایطی که با سرعت در حال تغییر است همه و همه تهدیدی شبانه روزی بر سیستم عصبی بوده و در صورت رسیدگی موثر و مستمر میتواند خطرات و اثرات جبران ناپذیری را بر سلامت جسم و روان مهاجرین داشته باشد.



در زیر نشانه هایی که نشان میدهد سیستم عصبی شما فرسوده شده و نیاز به رسیدگی دارد را با هم بررسی میکنیم:


  • بی حوصلگی مداوم و بی حالی که بیش از سه هفته به طول بیانجامد

  • حساسیت بیش از حد نسبت به صداهای بلند، بوها، مزه ها، و شرایط تنش زا

  • عدم داشتن تمرکز

  • به هم ریختگی خواب و یا کابوسهای شبانه دیدن

  • دردهای فیزیکی که توضیح پزشکی ندارند

  • خودخوری و عدم داشتن قدرت کنترل افکار منفی

  • انزوا و حس جداافتادگی از جمع

  • گریه کردن های بی وقفه

  • به هم ریختگی عادات غذایی

  • مشکلات گوارشی

  • مشکلات هورمونی در خانم ها که توضیح پزشکی ندارند

  • عصبانیت های بی وقفه و کنترل نشده

  • مصرف بیش از حد الکل، و مواد مخدر

  • تکانش های زیاد مالی، جنسی و ...

  • توقف انجام کارها و فعالیتهایی که قبلا جزو فعالیتهای مورد علاقه شما بوده اند ( مثل ورزش کردن، غذا درست کردن، رسیدگی به فرزندان، دورهمی با دوستان، خرید کردن، رابطه جنسی، و ...)

  • حمله های پنیک یا اضطراب




راهکارها:


  • آموختن روشهای خودیاری برای کنترل و مدیریت استرس روزمره

  • آموختن و کار کردن روی زبان کشور جدید برای ساختن حس تعلق بیشتر

  • حضور در گروههای حمایتی و امن

  • صحبت کردن با اشخاص آموزش دیده بی طرف و امن

  • آشنایی با چرخه روانی مهاجرت برای آگاهی نسبت به هر فاز روانی مهاجرت در پنج سال اول و برخورد با آن

  • تحرک بدنی منظم و مداوم

  • حضور در طبیعت

  • تنظیم خواب شبانه

  • کنترل و کم کردن میزان نوشیدن چای، قهوه، و الکل

  • کمک گرفتن از مشاورین سلامت روان برای ریشه یابی و غلبه ی سیستماتیک و عملی بر استرس و اضطراب مزمن





**چنانچه نیاز به کمک دارید، از هر کشوری که هستید، خدمات مشاوره فردی ما مخصوص شماست. از اینجا میتوانید با ما در تماس باشید.

همچنین پادکست ما سمتاک هم با بیش از هفتاد اپیزود به بررسی و آگاهرسانی در مورد مسایل روانی مهاجرت میپردازد


 
 
 

Comments


bottom of page